Lost Cause – cytaty (Część III)

Wpis stworzony na potrzeby przechowywania najważniejszych cytatów i źródeł na jakich opierałem się tworząc swój mini cykl na temat Konfederacji.

Filmy na YouTube:

Część I. Kontekst, ogólna historia tego, co działo się w Stanach Zjednoczonych w dekadach przed wojną secesyjną. Jakie były największe różnice między Południem i Północą, o co się kłócono. (Źródła do Części I są w opisie filmu na YT).

Część II. Opisanie właściwego momentu secesji (powstanie Partii Republikańsiej i zwycięstwo Lincolna). Jak Południowcy opisali powody, dla których zdecydowali się na secesje. Cytaty i analiza deklaracji powodów secesji i innych dokumentów.

(Źródła do Części II – tutaj)

Część III. Co działo się po wojnie: Rekonstrukcja i Lost Cause. 

Cytaty uznanych historyków, którzy za najważniejszy powód secesji uznają niewolnictwo:

Wersja polska:

„Prawdopodobnie 90 procent, może nawet 95, poważnych historyków zajmujących się wojną secesyjną zgadza się w kwestii ogólnych pytań o to, o co właściwie wojna się toczyła, co ją przyniosło i spowodowało. […] A tą przyczyną była wzrastająca polaryzacja w kraju pomiędzy wolnymi a niewolniczymi stanami w kwestiach niewolnictwa, a zwłaszcza jego rozprzestrzenienia”.

James McPherson, autor „Battle Cry of Freedom” (1988), chyba najbardziej znanej pozycji na temat wojny secesyjnej, za którą dostał nagrodę Pulitzera.

https://psmag.com/education/of-course-the-civil-war-was-about-slavery-26265

„Profesjonalni historycy uwielbiają się kłócić, jednak zanim jeszcze nastał dwudziesty pierwszy wiek, zapanowała między nimi ogólna zgoda jeśli chodzi o powody wojny secesyjnej. Niewielu uczonych głównego nurtu zaprzeczyłoby, że Abraham Lincoln miał rację w swojej drugiej inauguracyjnej mowie stwierdzając, że niewolnictwo „jakimś sposobem” stało się powodem wojny. Publiczne wypowiedzi wybitnych historyków potwierdziły, że centralne znaczenie niewolnictwa zostało udowodnione poza wszelką wątpliwość„.

„What Twenty-First-Century Historians Have Said about the Causes of Disunion: A Civil War Sesquicentennial Review of the Recent Literature” autorstwa Michaela E. Woodsa z Uniwersytetu Tennessee.

https://academic.oup.com/jah/article/99/2/415/860501

„Kwestie związane z instytucją niewolnictwa doprowadziły do secesji […]. Nie chodziło o prawa stanowe. Nie chodziło o cło. To nie dezaprobata wobec zachowania i zwyczajów doprowadziła do secesji i w konsekwencji wojny. Powodem był zbiór problemów gruntownie dzielących kraj wzdłuż fatalnej linii naszkicowanej przez instytucję niewolnictwa.”

Gary William Gallagher, amerykański historyk specjalizujący się w temacie wojny secesyjnej.

https://www.c-span.org/video/?298125-1/remembering-civil-war

„Emocjonalne debaty na temat harmonogramu ceł miały duży wpływ na ekonomiczną politykę Ameryki przed wojną secesyjną. Jako temat narodowej politycznej dyskusji, zajmowały jednak odległe drugorzędne miejsce za niewolnictwem. […] W przeciwieństwie do tego, co stwierdza się w narracji popularnego zrywu powojennej mitologii, cła nie „spowodowały” wojny secesyjnej”.

„Tariffs and the American Civil War”, Phillip W. Magness, historyk ekonomii zajmujący się zwłaszcza Stanami Zjednoczonymi w XIX wieku.

https://www.essentialcivilwarcurriculum.com/tariffs-and-the-american-civil-war.html

„[…] historyczne dziedzictwo Utraconej Sprawy (Lost Cause) to karykatura prawdy. Karykatura ta kompletnie wypacza i przeinacza fakty. Z pewnością nastał w końcu czas, by zrewidować nasze zrozumienie tego decydującego elementu naszej przeszłości i by zrobić to z perspektywy nieskażonej wypaczeniami, fałszami i romantycznym sentymentalizmem Mitu Utraconej Sprawy”.

Allan Nolan, historyk wojny secesyjnej w The Myth of the Lost Cause and Civil War History

„Widać wyraźnie, że debaty między Unionistami a secesjonistami doprowadziły do powstania tak niemal patologicznych lęków o przyszłość niewolnictwa, że wielu przywódców było gotowych zaryzykować rebelię, a nawet wojnę domową. Większość przeciwników secesji skarżyło się zarówno na „bawełniane” Południe i radykałów Północy i dochodzili oni do wniosku, że niewolnictwo mogłoby pozostać bezpieczne wewnątrz Unii. Ale to, co niewolnictwo znaczyło dla nich wszystkich wydawało się czasami gubić w samej politycznej retoryce, którą te wydarzenia spowodowały. Analiza tych pospiesznych, dygresyjnych, rozłamowych i rażąco politycznych drukowanych źródeł ukazuje centralnie znaczenie jakie niewolnictwo miało w życiu i pracy przedwojennego Południa.

[…]

Zagrożenie dla ich wartości zmusiło Południowców do rozważenia najlepszego sposobu na ochronę swych interesów. Secesjoniści utrzymywali że, jeśli nie opuszczą oni Unii, Północny rząd z pewnością pogwałci prawa ich rejonu i spróbuje zniszczyć niewolnictwo. Wszyscy secesjonistyczni twórcy pamfletów wierzyli, że w secesji znaleźli oni sposób na rozwiązanie tego nierozwiązywalnego problemu. […] Ale wszyscy spośród twórców pamfletów z niewolniczych stanów, nieważne jak bardzo nie zgadzali się co do tego, co uczynić, utrzymywali, że niewolnictwo było centralne dla ich kultury, tego, co ją zdefiniowało i będzie definiować w przyszłości„.

Southern Pamphlets on Secession, November 1860-April 1861

https://flexpub.com/preview/southern-pamphlets-on-secession-november-1860-april-1861

Wersja angielska:

„“Probably 90 percent, maybe 95 percent of serious historians of the Civil War would agree on the broad questions of what the war was about and what brought it about and what caused it,” McPherson said, “which was the increasing polarization of the country between the free states and the slave states over issues of slavery, especially the expansion of slavery.””

James McPherson, autor „Battle Cry of Freedom” (1988), chyba najbardziej znanej pozycji na temat wojny secesyjnej, za którą dostał nagrodę Pulitzera.

https://psmag.com/education/of-course-the-civil-war-was-about-slavery-26265

„Professional historians can be an argumentative lot, but by the dawn of the twenty-first century, a broad consensus regarding Civil War causation clearly reigned. Few mainstream scholars would deny that Abraham Lincoln got it right in his second inaugural address—that slavery was “somehow” the cause of the war. Public statements by preeminent historians reaffirmed that slavery’s centrality had been proven beyond a reasonable doubt.”

„What Twenty-First-Century Historians Have Said about the Causes of Disunion: A Civil War Sesquicentennial Review of the Recent Literature” autorstwa Michaela E. Woodsa z Uniwersytetu Tennessee.

https://academic.oup.com/jah/article/99/2/415/860501

„Issues related to the institution of slavery precipitated secession… It was not states’ rights. It was not a tariff. It was not unhappiness with manner and customs that led to secession and eventually to war. It was a cluster of issues profoundly dividing the nation along a fault line delineated by the institution of slavery.”

Gary William Gallagher, amerykański historyk specjalizujący się w temacie wojny secesyjnej.

https://www.c-span.org/video/?298125-1/remembering-civil-war

„Heated debates over the tariff schedule heavily influenced American economic policy before the Civil War. As an object of national political discussion, they occupied a distant secondary place behind slavery.: […] Contrary to a popular strain of postwar mythology, tariffs did not “cause” the Civil War.”

„Tariffs and the American Civil War”, Phillip W. Magness, historyk ekonomii zajmujący się zwłaszcza Stanami Zjednoczonymi w XIX wieku.

https://www.essentialcivilwarcurriculum.com/tariffs-and-the-american-civil-war.html

„the Lost Cause legacy to history is a caricature of the truth. The caricature wholly misrepresents and distorts the facts of the matter. Surely it is time to start again in our understanding of this decisive element of our past and to do so from the premises of history unadulterated by the distortions, falsehoods, and romantic sentimentality of the Myth of the Lost Cause”

Allan Nolan, historyk wojny secesyjnej w The Myth of the Lost Cause and Civil War History

„Clearly, the debates between Unionists and secessionists had aroused such near-pathological fears for the future of slavery that many leaders had been willing to risk rebellion, and even civil war. Most of the opponents of secession had discussed their grievances with both the “cotton” South and Northern radicals and concluded that slavery could remain safe within the Union. But what slavery meant to all of them seemed at times lost in the sheer political rhetoric that those events had generated. Analysis of those hurried, discursive, divisive, and blatantly political printed sources reveals the central importance of slavery in the life and labor of the antebellum South.

[…]

Threats to their values had forced Southerners to consider how best to protect their interests. Secessionists maintained that, had they not left the Union, the Northern government was certain to violate the laws of the land and attempt to destroy slavery. All of the secessionist pamphleteers believed that in secession they had found a way out of an insoluble problem. […] But all of the slave state pamphleteers, however they disagreed over what to do, claimed that slavery was central to their culture, its past definition and its future life”.

Southern Pamphlets on Secession, November 1860-April 1861

https://flexpub.com/preview/southern-pamphlets-on-secession-november-1860-april-1861

***

Wypowiedzi Południowców przed i w trakcie wojny secesyjnej na temat niewolnictwa:

(Po więcej cytatów – zapraszam do bibliografii Części II)

William Preston, rzecznik Partii Demokratycznej z Południowej Karoliny:

„Niewolnictwo jest naszym Królem. Niewolnictwo jest naszą Prawdą. Niewolnictwo jest naszym Boskim Prawem.”

https://www.americancivilwarforum.com/slavery-is-our-king-slavery-is-our-truth-slavery-is-our-divine-right.-1021.html

„Dajcie nam niewolnictwo albo dajcie nam śmierć”

https://www.theatlantic.com/national/archive/2011/02/give-us-slavery-or-give-us-death/70845/

Niżej cytaty z artykułu z „Atlantic”, świetna kompilacja wypowiedzi Południowców na temat niewolnictwa. 

Gazeta z Południa podczas Krwawego Kansas:

„Free Society! we sicken at the name. What is it but a conglomeration of greasy mechanics, filthy operatives, small-fisted farmers, and moon-struck theorists? All the Northern men and especially the New England States are devoid of society fitted for well-bred gentlemen. The prevailing class one meet with is that of mechanics struggling to be genteel, and small farmers who do their own drudgery, and yet are hardly fit for association with a Southern gentleman’s body servant. This is your free society which Northern hordes are trying to extend into Kansas.”

„Wolne Społeczeństwo! Brzydzi nas to określenie. Czy ono jest, jeśli nie zlepkiem usmarowanych olejem mechaników, brudnych operatorów maszyn, ubogich farmerów i oszalałych teoretyków? Żaden z północnych stanów, a już na pewno stanów Nowej Anglii, nie może poszczycić się społeczeństwem odpowiednim dla dobrze wychowanych dżentelmenów. Spotyka się tam tylko mechaników rozpaczliwie udających dystyngowanie, farmerów którzy sami trudzą się w polu, a mimo to ledwo nadają się do tego, by zadawać się choćby ze służącym południowego dżentelmena. To jest właśnie wolne społeczeństwo, które północne hordy próbują ustanowić w Kansas”.

Jefferson Davis, przyszły prezydent Konfederacji:

„You too know, that among us, white men have an equality resulting from a presence of a lower caste, which cannot exist where white men fill the position here occupied by the servile race. The mechanic who comes among us, employing the less intellectual labor of the African, takes the position which only a master-workman occupies where all the mechanics are white, and therefore it is that our mechanics hold their position of absolute equality among us.”

„Wiecie też, że wśród nas biali ludzie mogą cieszyć się równością wynikającą z istnienia niższej kasty, równości, która nie może istnieć tam, gdzie biali ludzie pełnią funkcje tutaj pełnione przez służebną rasę. Mechanik który staje między nami, czyniących użytek z intelektualnie od nas słabszych Afrykańczyków, zajmuje pozycję, którą może zająć jedynie brygadzista tam, gdzie wszyscy mechanicy są biali. I tak właśnie nasi mechanicy mogą się cieszyć pozycją całkowicie równą naszej.”

Mowa “Cotton Is King”, James Henry Hammond

„We do not think that whites should be slaves either by law or necessity. Our slaves are black, of another and inferior race. The status in which we have placed them is an elevation. They are elevated from the condition in which God first created them, by being made our slaves. None of that race on the whole face of the globe can be compared with the slaves of the South. They are happy, content, unaspiring, and utterly incapable, from intellectual weakness, ever to give us any trouble by their aspirations. Yours are white, of your own race; you are brothers of one blood. They are your equals in natural endowment of intellect, and they feel galled by their degradation.”

„Nie uważamy, by biali powinni być niewolnikami według prawa lub z konieczności. Nasi niewolnicy są czarni, należą do innej, gorszej rasy. Pozycja, którą im nadaliśmy, wynosi ich ponad ich naturę. Poprzez bycie niewolnikami, są podniesieni z warunków, w których stworzył ich Bóg. Żaden przedstawiciel tej rasy na całym globie nie jest porównywalny z niewolnikami Południa. Ci są szczęśliwi, zadowoleni, wyzbyci ambicji i kompletnie niezdolni, na skutek swej intelektualnej słabości, do tego, by kiedykolwiek sprawić nam kłopot swoimi aspiracjami. Wasi niewolnicy są biali, są członkami waszej własnej rasy; jesteście braćmi jednej krwi. Są wam równi w przyrodzonym intelekcie i czują się rozgoryczeni swoją degradacją.”

On the eve of secession, Georgia Governor Joseph E. Brown concurred:

„Among us the poor white laborer is respected as an equal. His family is treated with kindness, consideration and respect. He does not belong to the menial class. The negro is in no sense of the term his equal. He feels and knows this. He belongs to the only true aristocracy, the race of white men. He blacks no masters boots, and bows the knee to no one save God alone. He receives higher wages for his labor than does the laborer of any other portion of the world, and he raises up his children with the knowledge, that they belong to no inferior cast, but that the highest members of the society in which he lives, will, if their conduct is good, respect and treat them as equals.”

„Biały robotnik cieszy się wśród nas szacunkiem i równością. Jego rodzina jest traktowana z życzliwością, uwagą i szacunkiem. Nie należy do klasy sługusów. Negr nie jest mu równy w żadnym sensie. On to czuje i wie. Biały robotnik należy do prawdziwej arystokracji, rasy białych ludzi. Nie pucuje butów swojemu panu i klęka jedynie przed Bogiem. Otrzymuje wyższą płacę za swoją pracę niż jakikolwiek robotnik na ziemi i wychowuje swoje dzieci ze świadomością, że należą oni nie do podrzędnej kasty, ale że, najważniejsi członkowie jego społeczeństwa będą traktować go z szacunkiem i jak równego sobie – pod warunkiem, że jego zachowanie pozostanie nienaganne.”

Gdzie indziej pisano, to był pamflet czy ulotka:

„If the policy of the Republicans is carried out, according to the programme indicated by the leaders of the party, and the South submits, degradation and ruin must overwhelm alike all classes of citizens in the Southern States. The slave-holder and non-­slave-holder must ultimately share the same fate—all be degraded to a position of equality with free negroes, stand side by side with them at the polls, and fraternize in all the social relations of life; or else there will be an eternal war of races, desolating the land with blood, and utterly wasting and destroying all the resources of the country.”

„Jeśli agenda Republikanów zostanie zrealizowana zgodnie z programem określonym przez liderów tej partii i jeśli Południe podda się tym decyzjom, degradacja i ruina obejmie jednako wszystkie klasy obywateli Południowych Stanów. Ci, co posiadają niewolników i ci, którzy ich nie mają – wszyscy podzielą ten sam los, wszyscy zostaną zdegradowani do pozycji równej tej, jaką będą mieli uwolnieni negrzy. Przy ich boku będziemy głosować i bratać się w społecznych relacjach. A jeśli nie, to alternatywą będzie wieczna wojna ras, siejąca spustoszenie i rosząca tę ziemię krwią, a ostatecznie niszczącą wszystkie zasoby tego kraju.”

„“The people of the South,” says a contemporary, “are not fighting for slavery but for independence.” Let us look into this matter. It is an easy task, we think, to show up this new-fangled heresy—a heresy calculated to do us no good, for it cannot deceive foreign statesmen nor peoples, nor mislead any one here nor in Yankeeland … Our doctrine is this: we are fighting for independence that our great and necessary domestic institution of slavery shall be preserved, and for the preservation of other institutions of which slavery is the groundwork.”

„Ludzie Południa”, jak piszą komentatorzy, „nie walczą o niewolnictwo a o niepodległość”. Przyjrzyjmy się tej sprawie. Uważamy, że nie jest trudno pokazać zdemaskować tę nowomodną herezję – herezję, która do niczego nam się nie przyda, bo nie jest ona w stanie oszukać zagranicznych rządzących czy opinii publiczną, nie oszuka też nikogo tutaj czy w kraju Jankesów … Kieruje nami następująca doktryna: walczymy o niepodległość zachowania naszej wspaniałej i koniecznej insytutcji niewolnictwa, a także o zachowanie innych instytucji u podstaw których stoi niewolnictwo.

“I’ve never heard of any other cause than slavery,”

„Nigdy nie słyszałem o żadnym innym powodzie niż niewolnictwo”

Dodatkowy cytat, którego nie umieściłem w filmie:

„Local self-government temporarily destroyed may be recovered and ultimately retained. The other thing for which we fought is so complex in its composition, so delicate in its breath, so incomparable in its symmetry, that, being once destroyed, it is forever destroyed. This other thing for which we fought was the supremacy of the white man’s civilization in the country which he proudly claimed his own; “in the land which the Lord his God had given him;” founded upon the white man’s code of ethics, in sympathy with the white man’s tra­ditions and ideals.”

Mississippi Senator John Sharp Williams in 1904:

Lokalne samorządy, choć czasowo zniszczone, mogą zostać odbudowane i zachowane. Inna rzecz za którą walczyliśmy jest tak skomplikowane w swej budowie, tak delikatne w swym tchnieniu, tak nieporównywalna w swej symetrii, że, raz zniszczona, zniszczoną pozostaje. Tą inną rzeczą za którą walczyliśmy była supremacja cywilizacji białego człowieka w kraju, który z dumą ogłosił swym własnym – „w krainie, którą dał mu Pan Bóg” – ustanowionym na zasadach etycznych białego człowieka, w poczuciu sympatii dla jego tradycji i ideałów.

https://www.theatlantic.com/politics/archive/2015/06/what-this-cruel-war-was-over/396482/

„African slavery is the corner-stone of the industrial, social, and political fabric of the South; and whatever wars against it, wars against her very existence. Strike down the institution of African slavery and you reduce the South to depopulation and barbarism.”
Lawrence Keitt, Congressman from South Carolina, in a speech to the House on January 25, 1860

„Afrykańskie niewolnictwo to kamień węgielny przemysłowej, społecznej i politycznej materii Południa. Ktokolwiek próbuje z nim walczyć, walczy z samym Południa istnieniem. Znieście instytucję afrykańskiego niewolnictwo a zredukujecie Południe do krainy wyludnionej i pogrążonej w barbarzyństwie.”

Lawrence Keitt, Congressman from South Carolina, in a speech to the House on January 25, 1860

http://faculty.winthrop.edu/huffmons/slaveryquotations.htm

(Pod tym linkiem znajdziecie też mnóstwo innych świetnych cytatów, których w ogóle nie wspomniałem w materiale, bo już zwyczajnie nie miałem siły tego tłumaczyć i nagrywać).

***

Program Partii Republikańskiej:

https://www.ushistory.org/gop/convention_1856republicanplatform.htm

„Republican Platform of 1856
This Convention of Delegates, assembled in pursuance of a call addressed to the people of the United States, without regard to past political differences or divisions, who are opposed to the repeal of the Missouri Compromise; to the policy of the present Administration; to the extension Slavery into Free Territory; in favor of the admission of Kansas as a Free State; of restoring the action of the Federal Government to the principles of Washington and Jefferson; and for the purpose of presenting candidates for the offices of President and Vice-President, do

[…]

Resolved: That, with our Republican fathers, we hold it to be a self-evident truth, that all men are endowed with the inalienable right to life, liberty, and the pursuit of happiness, and that the primary object and ulterior design of our Federal Government were to secure these rights to all persons under its exclusive jurisdiction; that, as our Republican fathers, when they had abolished Slavery in all our National Territory, ordained that no person shall be deprived of life, liberty, or property, without due process of law, it becomes our duty to maintain this provision of the Constitution against all attempts to violate it for the purpose of establishing Slavery in the Territories of the United States by positive legislation, prohibiting its existence or extension therein. That we deny the authority of Congress, of a Territorial Legislation, of any individual, or association of individuals, to give legal existence to Slavery in any Territory of the United States, while the present Constitution shall be maintained.”

„Program Republikanów z 1856 roku

To zgromadzenie delegatów zebrało się, nie zważając przy tym na dawne polityczne różnice i podziały, w celu wydania odezwy do mieszkańców Stanów Zjednoczonych, sprzeciwiając się przy tym odwołaniu Kompromisu Missouri, polityce obecnej Administracji i rozszerzeniu niewolnictwa na Wolne Terytorium. Opowiadamy się za przyjęciem Kansas jako Wolnego Stanu, za przywróceniem Federalnemu Rządowi pryncypiów Waszyngtona i Jeffersona, i pragniemy też zaproponować naszych kandydatów na stanowiska prezydenta i wiceprezydenta. Na zgromadzeniu przyjęto co następuje:

[…]

Że, wraz z naszymi republikańskimi ojcami, utrzymujemy za oczywistą prawdę, że wszyscy ludzie mają niezbywalne prawo do życia, wolności i pogoni za szczęściem, oraz że głównym celem i ukrytym zamysłem naszego Federalnego Rządu było zabezpieczenie tych praw dla wszystkich osób znajdujących się pod jego wyłączną jurysdykcją. Że – jak nasi republikańscy ojcowie, gdy ci znieśli niewolnictwo na całym Narodowym Terytorium, ustanawiając, że żadna osoba nie zostanie pozbawiona życia, wolności i własności bez sprawiedliwego procesu – tak i naszym obowiązkiem staje się utrzymanie tej klauzuli Konstytucji wbrew wszelkim usiłowaniom pogwałcenia jej przez ustanowienie niewolnictwa na Terytoriach Stanów Zjednoczonych. Naszą intencją jest zapobieżenie temu poprzez prawo stanowione, zakazujące istnienia lub rozpowszechnienia niewolnictwa na tamtych terenach. Nie zgadzamy się też by Kongres, Legislacja Terytorialna, jakakolwiek osoba lub grupa osób, miały prawo ustanowić istnienie niewolnictwa na jakimkolwiek Terytorium Stanów Zjednoczonych. Jednocześnie stwierdzamy też, że obecna konstytucja zostanie zachowana.”

***

O relacjach Zjednoczonych Córek Konfederacji i Ku Klux Klanu:

„Perhaps nothing illuminates the UDC’s true nature more than its relationship with the Ku Klux Klan. Many commentators have said the UDC simply supported the Klan. That is not true. The UDC during Jim Crow venerated the Klan and elevated it to a nearly mythical status. It dealt in and preserved Klan artifacts and symbology. It even served as a sort of public relations agency for the terrorist group.”

„Prawdopodobnie nic lepiej nie ilustruje prawdziwej natury Zjednoczonych Córek Konfederacji niż ich relacje z Ku Klux Klanem. Wielu komentatorów powiedziało, że ZCK po prostu popierały Klan. To nie jest prawda. W erze praw Jima Crowa grupa ta czciła Klan i wynosiła go na niemal mityczny piedestał. Jej członkowie zajmowali się przechowywaniem artefaktów i symboliki Klanu. Organizacja ZCK działała nawet jako coś w rodzaju agencji pijarowej tej grupy terrorystycznej”.

https://www.facingsouth.org/2018/06/group-behind-confederate-monuments-also-built-memorial-klan

Jak zaczęła się narracja Lost Cause:

„Wśród pierwszych autorów promujących rewizję secesji i tworzących „Utraconą Sprawę” był sam Alexander Stephens, ale na nim bynajmniej się nie skończyło. Niespełna dekadę od chwili, w której nazwał niewolnictwo kamieniem węgielnym Konfederacji, napisał „Spojrzenie konstytucyjne na niedawną wojnę pomiędzy stanami” – pracę, w której stanowczo opowiada się za prawami stanów, a niewolnictwo opisuje jako drobny czynnik, i która stała się tekstem założycielskim apologii konfederackiej. W ślad za nią pojawiła się w 1881 roku podobna praca Jeffersona Davisa, pierwszego i ostatniego prezydenta tak zwanych Stanów Skonfederowanych. „Wzrost i upadek rządu Konfederacji” opisywana jest naprzemiennie jako „apologetyka legalistyczna i konstytucjonalna” oraz prościej jako „fatalna”.”

https://www.konflikty.pl/historia/1815-1918/przyczyny-wojny-secesyjnej/

Inne

Statystyki ukazujące ilość linczy po zakończeniu Rekonstrukcji:

https://www.statista.com/statistics/1175147/lynching-by-race-state-and-race/

O pomnikach Konfederacji jako środku do zastraszania ludności czarnoskórej:

https://www.wral.com/confederate-monuments-were-meant-to-intimidate-blacks-historians-say/19158196/

https://projects.fivethirtyeight.com/confederate-statues/

Film Drums in the South w domenie publicznej: 

https://archive.org/details/Drums_in_the_Deep_South

Wikipedia:

https://en.wikipedia.org/wiki/Wilmington_insurrection_of_1898

https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Confederate_monuments_and_memorials

https://en.wikipedia.org/wiki/Lost_Cause_of_the_Confederacy

https://en.wikipedia.org/wiki/Carpetbagger

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s